Hoezeer anti-Israëlactivisten en hun handlangers in de media ook proberen te doen vergeten waarom er een oorlog wordt in Gaza, de verschrikkingen van 7 oktober vorig jaar waren zo barbaars dat zelfs mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch er niet omheen kan. Dat is opvallend, want HRW wordt tegenwoordig door velen meer beschouwd als een anti-Israëlische lobbyclub dan als een groep die zich inzet voor de rechten van burgers, ongeacht hun etnische of religieuze achtergrond.
Dat zelfs Human Rights Watch nu komt met een rapport over de verschrikkingen van 7 oktober is een ernstige tegenslag voor lobbyisten in pers en politiek die doen alsof de oorlog in Gaza een ongeprovoceerde Israëlische aanval is. “Het is onmogelijk voor ons een aantal te plakken op de specifieke voorbeelden van oorlogsmisdaden,” meldt HRW-directeur Belkis Wille, “maar het is duidelijk dat dat er honderden waren.” Het rapport noemt “bewuste en willekeurige aanvallen op burgers, bewuste moorden op personen die Hamas vasthield, wrede en onmenselijke behandeling, seksueel en op geslacht gebaseerd geweld, gijzeling, verminking van lichamen, het gebruik van menselijke schilden, en plundering”.
Het rapport spreekt van ‘verkrachting en groepsverkrachting’ door de Palestijnen
Human Rights Watch werd zwaar bekritiseerd vanwege de weigering de pogrom van 7 oktober onomwonden te veroordelen. Met name de voormalige directeur Ken Roth is berucht om het goedpraten van antisemitische terreur en het verspreiden van anti-Israëlische propaganda en complottheorieën. Ook beklagen zich Joodse (voormalige) HRW-medewerkers al jaren over antisemitisme binnen de organisatie en de weigering van de leiding daar tegen op te treden. Maar ditmaal noemt Human Rights Watch een reactie op het rapport van Hamas, waarbij de terreurbeweging de verantwoordelijkheid voor de misdaad van de hand wijst, ‘vals’: “Het bewuste doden en gijzelen van burgers gepland en op hoog niveau gecoördineerd.”
Opvallend is ook hoe expliciet HRW is over het seksuele geweld op 7 oktober. Het rapport spreekt van ‘verkrachting en groepsverkrachting’ door de terroristen, ‘op tenminste drie locaties’. In werkelijkheid waren dat er veel meer, maar omdat de Palestijnen hun slachtoffers in de meeste gevallen vermoordden na de verkrachtingen, zijn er weinig getuigen. Ondanks dit voor Human Rights Watch-begrippen opvallend expliciete rapport, is er ook kritiek op de organisatie. “HRW heeft herhaaldelijk Israël gedemoniseerd met bloedsprookjes over genocide, uithongering en oorlogsmisdaden,” schrijft professor Gerald Steinberg, stichter van NGO Monitor. “Nu probeert HRW in een pseudo-onderzoeksrapport deze enorme tragedie uit te buiten door op valse wijze ‘objectief’ te willen lijken.”
