Fout in het heden

Dat opgeschoten jongeren zich vastklampen aan leugens over Gaza omdat zij daarmee een doel in het leven denken te hebben gevonden, kan ik me nog voorstellen. Dat docenten dat doen, niet.
Afgelopen zondag was er opnieuw een pro-Hamas-
demonstratie in Amsterdam. Op een foto van VVD-stadsdeelcommissielid Michael Vis zagen we vooraan demonstranten lopen met een grote banner waarop ‘docenten voor Palestina’ te lezen was, en daaronder, je moet maar durven, ‘Leren van het verleden, uitspreken in het heden’. Waarmee zij een directe link legden met de Shoa. Naast de banner meelopers met door kaffiya’s bedekte gezichten en met geel- en groengekleurde sjaals van de Palestijnse Islamitische Jihad en de Al Qassambrigades, beide internationaal als terreurorganisaties aangemerkt. 

Zoals we inmiddels verwachtten, door schade en schande wijs geworden, greep de gemeente Amsterdam niet in. De ‘docenten’ stonden er gebroederlijk en gezusterlijk naast. Het zal je juf, meester, leraar of lerares maar zijn. Wat doen schoolbesturen daartegen? Het antwoord laat zich raden: wat een docent in zijn vrije tijd doet, moet hij zelf weten. Maar kunnen besturen garanderen dat deze demonstrerende leraren hun leerlingen eerlijke, objectieve informatie geven over het conflict met Hamas? De vraag stellen is hem beantwoorden, want de meldingen bewijzen anders. 

Zoals we inmiddels verwachtten, door schade en schande wijs geworden, greep de gemeente Amsterdam niet in

Joodse leerlingen vertrekken van scholen omdat niet alleen hun klasgenoten, maar ook hun leraren zich in de klas openlijk tegen Israël uitspreken. De tekst op de banner belooft dat al overduidelijk. Anderen houden wijselijk hun mond wanneer een docent met vaak feitelijk onjuiste informatie zijn klas indoctrineert. En niet alleen Joodse leerlingen voelen zich onveilig, ook Joodse docenten. Die hebben te maken met vijandige collega’s en zelfs besturen. De meldingen kennen we niet alleen bij het NIW en andere instanties, maar worden ook gedeeld in speciale appgroepen. Daarin zoeken geïntimideerde klasgenoten en collega’s troost bij elkaar en delen zij tenhemelschreiende ervaringen. 

Terwijl veel besturen passief zijn als het gaat om een veilige werkomgeving voor Joodse leraren, staan zij oogluikend toe dat ‘Free Palestine’ via het schoolbord wordt gepromoot. Maar als een Joodse leraar, zelfs in zijn vrije tijd, op sociale media getuigt van loyaliteit aan Israël, wordt zo’n bestuur ineens actief. Er zijn gevallen bekend waarin bestuurders na één zo’n berichtje de docent klakkeloos op non-actief stelden. Uit paniek voor slechte pr, angst voor hysterische ouders of omdat ze hun eigen mening niet kunnen onderscheiden van goed bestuur, wie zal het zeggen. Maar het gebeurt. Daarom het antwoord op de banner, voor zowel besturen als docenten: ‘Niet geleerd van het verleden, fout in het heden.’