Extreem

Toen ik een aantal jaren geleden voorspelde dat aantasting van het bestaansrecht van Israël op langere termijn mainstream zou worden, kon ik niet vermoeden dat het al zo snel het geval zou zijn. Nu laat ik de discussie buiten beschouwing of GroenLinks-PvdA mainstream is en niet is verworden tot een extreemlinkse partij. Dat ga je wel denken als je een concept-position paper leest dat deze week werd gepresenteerd. “GroenLinks-PvdA gaat erkennen dat sterk verzet in Nederland tegen het zionisme nodig is om de rechten van Palestijnen te beschermen en na te leven, en vrede in de regio te bewerkstelligen. Zionisme is in tegenspraak met de kernwaarden van onze partij en tast daarmee de geloofwaardigheid van onze partij aan,” lezen we. De schrijvers gaan verder: “Het is van belang dat organisaties in Palestina, zoals Popular Front for the Liberation of Palestine, Palestinian National Initiative, Hamas, Fatah en de Palestine Liberation Organization niet gereduceerd worden tot terroristische organisaties, maar erkend worden als sociale, politieke en/of verzetsorganisaties en direct betrokken worden in de onderhandelingen over een staakt-het vuren en de toekomst van Palestina.” 

Uiteraard wordt daarbij opgeroepen sancties in te voeren tegen bedrijven en entiteiten die de ‘gewelddadigheden van Israël’ faciliteren. BDS moet ruim baan krijgen. Pas na de ontstane ophef koos de leiding eieren voor haar geld. De tekst werd vervangen voor een andere, die nog altijd abject is. Duidelijk is dat krachten in de partij de staat Israël liever opdoeken en geen enkele moeite hebben met terreurorganisaties.

De NVJ bedrijft hier duidelijk politiek en dat is zeer ongewenst

Eerder deze week kwam ook de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ) in beweging. Die organisatie ondertekende met enkele andere journalistenvakbonden een petitie waarin de Europese Unie werd opgeroepen het Associatieverdrag op te schorten. Als reden werd een lange lijst opgesomd van ‘misdaden van Israël’ tegen journalisten of iedereen die zich daarvoor wil uitgeven. 

Aan de NVJ zijn journalisten verbonden die het beslist niet met deze petitie eens zijn. Is hun om een mening gevraagd? Nee. De publicatie van het stuk riep veel verontwaardiging op. Zo werd op sociale media de vraag gesteld of de NVJ er al in was geslaagd kundige journalisten naar Iran of Jemen te sturen. De NVJ bedrijft hier duidelijk politiek en dat is zeer ongewenst.

Tel daarbij het volgende op: toen het NIW gedwongen werd vanwege de veiligheid op een anoniem adres kantoor te houden, vernam bestuur noch redactie ook maar iets van algemeen secretaris Thomas Bruning. Pas nadat het NIW hem diverse malen had gewezen op de veiligheid van de redactie, kwam hij met een obligaat berichtje. Mag ik voorzichtig stellen dat de NVJ meer begaan is met de journalisten in Gaza dan met de veiligheid van journalisten die in eigen land voor een Joods medium schrijven?