Tweede Kamerlid Dennis Ram (PVV) kreeg het deze week zwaar te verduren van zijn collega’s en echt niet alleen van de linkse anti-Israëlfracties. Ook Kamerleden van de aanstaande regeringspartijen VVD en NSC namen het Ram kwalijk dat hij ontkende dat in Gaza een hongersnood heerst. Volgens Femke Zeedijk van NSC ging de PVV’er met zijn uitspraken ‘buiten zijn boekje’.
Ram is zeker niet de enige die eraan twijfelt of er massaal honger heerst onder de burgerbevolking van Gaza. Over de terroristen van Hamas en hun families hoeven we het niet te hebben, die stelen zoveel van de door de internationale gemeenschap gratis aangeboden voedselhulp dat zij ruim voldoende voor zichzelf hebben. Wat daarna overblijft, verkopen zij tegen woekerprijzen op de markten van Rafah, Khan Younis en andere steden in de Strook waar Hamas nog of weer de scepter zwaait.
Een voor de hand liggend bewijs dat het meevalt met de honger in Gaza is dat er nergens beelden van de ‘hongersnood’ te zien zijn. Bij soortgelijke rampen in Afrika zijn we gewend aan beelden van uitgemergelde slachtoffers en dat terwijl de wereld nauwelijks oog heeft voor dat continent, zeker in vergelijking met de 24/7-berichtgeving uit Gaza. Als er echt hongersnood zou heersen, mag aangenomen worden dat pro-Palestijnse media – de overgrote meerderheid in Europa – daar de kijker dag en nacht beelden van zouden voorschotelen. Dat dit niet gebeurt, is een belangrijke aanwijzing dat de situatie lang niet zo rampzalig is als de VN, anti-Israëlische activisten en zeker Hamas ons willen laten geloven.
Knuppel in het hoenderhok
Maar er is ook meer wetenschappelijk bewijs. Dat kwam eind maart al van COGAT, de IDF-organisatie verantwoordelijk voor de levering van voedselhulp aan de Gazastrook. COGAT constateerde ‘belangrijke feitelijke en methodologische onjuistheden’ in een rapport waarin werd geschat dat de helft van de Gazaanse bevolking leed aan ‘catastrofale honger’. Daarvoor was als meetinstrument de IPC-schaal gebruikt, die de mate van voedselzekerheid in een conflictgebied aangeeft. Wie nu roept dat de IDF natuurlijk niet te vertrouwen is als bron, zal toch moeten toegeven dat COGAT gelijk heeft gekregen. Als inderdaad de helft van de Gazanen in maart al catastrofale honger leed, zouden nu – eind juni – honderdduizenden verhongerd moeten zijn. Quod non.
De hoogleraren komen op 3374 calorieën per persoon per dag
Wat de geloofwaardigheid van het hongersnood-discours niet ten goede komt, is dat de bewering letterlijk al sinds de eerste week van de oorlog in Gaza is verspreid door Palestijnse en internationale organisaties. Bovendien baseren veel internationale ngo’s zich louter op informatie van de autoriteiten in Gaza – lees Hamas – of de UNRWA. En wie de laatste weken en maanden heeft opgelet, heeft kunnen constateren dat Hamas en UNRWA veelal synoniemen zijn.
Nu hebben twee wetenschappers van Columbia University de knuppel in het hoenderhok gegooid. Hoogleraren Awi Federgruen en Ran Kivetz constateren dat hongersnood in Gaza een ‘mythe’ is, omdat er voldoende voedsel de Strook binnenkomt om de gehele bevolking te voeden. Federgruen en Kivetz berekenden dat met 250 vrachtwagen-ladingen per dag 2,20 kilogram voedsel per inwoner wordt geleverd. De hoogleraren komen op 3374 calorieën per persoon per dag, ruim boven het benodigde minimum van 2100.
“Als er al ergens hongersnood in Gaza zou zijn, komt die niet op rekening van Israël,” constateren Federgruen en Kivetz. “Integendeel, Israël voert verschillende operaties uit om ervoor te zorgen dat genoeg voedsel over land Gaza binnenkomt.” Wie wijst op de opvallend Joods klinkende namen van de twee hoogleraren, moet eraan denken dat zij voor Columbia University werken, niet bepaald de meest pro-Israëlische Amerikaanse universiteit. Had PVV-Kamerlid Dennis Ram dan toch gelijk?
