Dat kan niet waar zijn!

Hoe vaak hebben we dat de afgelopen maanden niet geroepen? Om hier alle voorbeelden vanaf 7 oktober te noemen, gaat te ver. Daarom een kleine, recente bloemlezing. Uiteraard was er de houding van de Amsterdamse burgemeester Halsema, die vorige week sprak met vertegenwoordigers van de gemeenschap. Na het geblunder op 10 maart weigerde zij ook maar één nageltje in eigen boezem te steken. 

Roepen we bij De gedaanteverwisseling van Franz Kafka, waarin de keurige hoofdpersoon verandert in een insect, nog dat daar wel heel veel fantasie voor nodig is, in Het proces is de nachtmerrie al veel realistischer. Misschien dat de burgemeester die roman nog eens kan nalezen, want in zo’n werkelijkheid voelen Nederlandse Joden zich terechtkomen. 

Maar er was natuurlijk meer. Ik noem er een paar.

Is Peter Malcontent een geziene gast bij allerlei media als expert op het gebied van het Israëlisch-Palestijns conflict, blijkt de man nog nooit in Israël of de Palestijnse gebieden te zijn geweest. 

Daagt Hezbollah Israël uit met raketten, dan weet de Volkskrant te melden dat Israël Hezbollah niet met rust laat.

Intussen meldt de zwaar gesluierde Iraanse vicepresident van de VN-commissie voor de Status van de Vrouw – op zich al een surrealistisch gegeven – dat Israël vanwege vrouwonvriendelijkheid maar uit die organisatie moet worden gezet.

Lhbt’ers dragen nog steeds vrolijk hun liefde voor Hamas uit, terwijl een vooraanstaande religieuze moslimleider beweert dat de Palestijnen Israël maar niet op de knieën krijgen omdat er te veel homoseksuelen aan die pro-Palestinademonstraties meedoen.

Laten we Peter Schouten, de grote vriend van Peter R. de Vries, niet vergeten. Hij meldde doodleuk dat ‘Israël graag 4,5 miljoen Palestijnse doden wil’. Zou hij besmet zijn met het pek waarmee hij omgaat? 

Cabaretier Hans Teeuwen werd vereerd met een bezoekje van zes agenten na een kolderiek filmpje over Halsema, terwijl twee haattoeterstoeten gedrag vertoonden waarvoor je in het dagelijks leven pittig op de bon wordt geslingerd. Ze konden echter rekenen op de gewillige begeleiding van Amsterdamse blauwen.

Kom met die reallifegrappen en -grollen daar maar eens overheen, als redactie van dit poeriemnummer. Toch doen we een moedige poging en we hopen dat u als lezer zo nu en dan zult roepen: “Dat kán niet waar zijn!” Na al het bovenstaande geef ik u nog een waarschuwing mee: de gekste verhalen blijken soms waar. Geniet van deze editie en u weet het, hè? De beste tijd om te vieren is wanneer je maar kunt. Chag Poeriem sameach!