Om maar helemaal niemand uit te sluiten, houdt Queer Amsterdam bijna geen letter in het alfabet meer over. Spraken we vroeger van het nog redelijk overzichtelijke lhbt (lesbisch, homoseksueel, biseksueel en transgender), tegenwoordig moet dat volgens de website LGBTQIAP+ zijn. Geen mens die dat nog kan uitspreken, hoe graag hij ook genderidentiteitsinclusiviteit wil communiceren. Een leuk woord voor Scabble of Wordfeud.
En uitgerekend deze inclusiefste der inclusieve organisaties wenste één groep buiten te sluiten: zionisten, wat voor lgbtqiap+-identiteit die ook hebben. ‘Israëlische vlaggen niet welkom’ was de boodschap. In welke omgekeerde wereld zijn we terechtgekomen? Als er één land is dat in het Midden-Oosten een lichtend baken is voor lhbt-rechten, dan is het Israël wel. Van over de hele wereld vliegen deelnemers aan de Pridemanifestaties ernaartoe. Palestijnse homo’s zijn er van harte welkom. Ze vluchten zelfs vanuit de Palestijnse gebieden naar Tel Aviv, omdat ze daar vrij hun identiteit kunnen vieren en niet bang hoeven te zijn voor discriminatie, fysieke bedreiging, celstraf, verwonding of erger. Dát is de realiteit. En hoezeer haters die ook willen wegzetten als pinkwashing, het doet aan die realiteit geen tittel of jota af. CNN-columniste Frida Ghitis beschreef het op X treffend: “Queer antisemitisme, verpakt als ‘antizionisme’, is de domste vorm van antisemitisme.”
Maar ‘zionisten’ vielen deze week weer van de ene crisis in de andere. Nu de Queer-crisis is afgewend, leest u deze tekst waarschijnlijk terwijl de gladiolen in Nijmegen nog fris rechtovereind staan. In die stad had Nijmegen4Palestine nog een aardig relletje in petto. Zij pleitten voor ‘burgerwachten’ die Vierdaagselopers die een Israëlisch legersymbool meedroegen, de stad uit moesten sturen. Nog net niet met pek en veren, maar wel met dwang. Om welke symbolen het precies ging, was niet duidelijk.
Pas na luid protest werd burgemeester Hubert Bruls wakker. Hij kwam met een verklaring dat er ‘daar waar mogelijk’ zou worden ingegrepen. Nijmegen4Palestine bleek ook dit keer – het was niet hun eerste opruiende actie – de hand te hebben overspeeld. Bij het Radio 1-programma Dit is de dag kroop een woordvoerder van het clubje direct terug. Hoe dat zo in het nieuws was gekomen, wist hij niet. Het ging slechts om ‘het gesprek aangaan’. Diezelfde terugkruipende beweging zagen we ook al bij Queer Amsterdam, dat in tweede instantie verklaarde: “Voor alle duidelijkheid, we wilden geen vlaggen verbieden of verbannen.”
Wie denken ze nu in de maling te kunnen nemen? Vrij naar Frida Ghitis: dom, dommer, domst.
Dom, dommer, domst
Om maar helemaal niemand uit te sluiten, houdt Queer Amsterdam bijna geen letter in het alfabet meer over. Spraken we vroeger van het nog redelijk overzichtelijke lhbt (lesbisch, homoseksueel, biseksueel en transgender), tegenwoordig moet dat volgens de website LGBTQIAP+ zijn. Geen mens die dat nog kan uitspreken, hoe graag hij ook genderidentiteitsinclusiviteit wil communiceren. Een leuk woord voor Scabble of Wordfeud.
En uitgerekend deze inclusiefste der inclusieve organisaties wenste één groep buiten te sluiten: zionisten, wat voor lgbtqiap+-identiteit die ook hebben. ‘Israëlische vlaggen niet welkom’ was de boodschap. In welke omgekeerde wereld zijn we terechtgekomen? Als er één land is dat in het Midden-Oosten een lichtend baken is voor lhbt-rechten, dan is het Israël wel. Van over de hele wereld vliegen deelnemers aan de Pridemanifestaties ernaartoe. Palestijnse homo’s zijn er van harte welkom. Ze vluchten zelfs vanuit de Palestijnse gebieden naar Tel Aviv, omdat ze daar vrij hun identiteit kunnen vieren en niet bang hoeven te zijn voor discriminatie, fysieke bedreiging, celstraf, verwonding of erger. Dát is de realiteit. En hoezeer haters die ook willen wegzetten als pinkwashing, het doet aan die realiteit geen tittel of jota af. CNN-columniste Frida Ghitis beschreef het op X treffend: “Queer antisemitisme, verpakt als ‘antizionisme’, is de domste vorm van antisemitisme.”
Maar ‘zionisten’ vielen deze week weer van de ene crisis in de andere. Nu de Queer-crisis is afgewend, leest u deze tekst waarschijnlijk terwijl de gladiolen in Nijmegen nog fris rechtovereind staan. In die stad had Nijmegen4Palestine nog een aardig relletje in petto. Zij pleitten voor ‘burgerwachten’ die Vierdaagselopers die een Israëlisch legersymbool meedroegen, de stad uit moesten sturen. Nog net niet met pek en veren, maar wel met dwang. Om welke symbolen het precies ging, was niet duidelijk.
Pas na luid protest werd burgemeester Hubert Bruls wakker. Hij kwam met een verklaring dat er ‘daar waar mogelijk’ zou worden ingegrepen. Nijmegen4Palestine bleek ook dit keer – het was niet hun eerste opruiende actie – de hand te hebben overspeeld. Bij het Radio 1-programma Dit is de dag kroop een woordvoerder van het clubje direct terug. Hoe dat zo in het nieuws was gekomen, wist hij niet. Het ging slechts om ‘het gesprek aangaan’. Diezelfde terugkruipende beweging zagen we ook al bij Queer Amsterdam, dat in tweede instantie verklaarde: “Voor alle duidelijkheid, we wilden geen vlaggen verbieden of verbannen.”
Wie denken ze nu in de maling te kunnen nemen? Vrij naar Frida Ghitis: dom, dommer, domst.
Gerelateerd
Lees meer »
Meer Nieuws en Achtergrond
Het einde van de hel
Eeuwenoude aktes leveren splinternieuw paspoort op
Graven naar koning David
Vergeet alles wat je weet over Massada