Jankverhaal

Het is gevaarlijk een oordeel te vellen over de kwaliteit van een tv-serie voordat je die gezien hebt. Maar als de keuze van het onderwerp al principieel fout is, maakt de kwaliteit geen zier uit. Ik heb het over Laura H., een serie van de samenwerkende omroepen VPRO en Human op NPO 3. Hoofdpersoon Laura wordt gepresenteerd als een meisje dat ‘op zoek naar zichzelf’ een nieuwe identiteit aanneemt, namelijk die van IS-bruid. 

Natuurlijk kennen we haar verhaal allang. Rond de kerstdagen in 2019 werden we getrakteerd op een interview met Laura H. door journaliste Margriet van der Linden, waarin het meisje zonder vrijwel één kritische vraag huiliehuilie mocht doen, tegen betaling nog wel. En Thomas Rueb zag wel brood in een boek om begrip te kweken voor Laura’s keuze. Tranentrekkers, terwijl IS-slachtoffers als jezidi’s in Hilversum moeten knokken voor een plekje aan de talkshowtafel. Laat staan dat er over de gruwelen die zo’n echt slachtoffer heeft moeten doorstaan een serie wordt gemaakt. 

Witwassen van terroristen en hun handlangers lijkt een populaire hobby geworden. Er wordt een omgekeerde wereld geschetst, die de kijker en lezer over de hele linie door de strot wordt geduwd. 

Zie ook bijvoorbeeld de eerste uitzending van talkshow Bar laat. Waarschijnlijk hebben de makers goed gekeken naar de populariteit van Vandaag Inside, want de setting met publiek, een band en een prominent aanwezige bar lijkt er verdraaid veel op. In de allereerste aflevering mocht Iranexpert Thomas Erdbrink – niet in de laatste plaats deskundig omdat hij getrouwd is met een Iraanse – leeglopen over de agressor Israël. Hij praatte de terreur van Hamas en Hezbollah, opgehitst door Iran, volledig goed. Wij zien het volgens Erdbrink allemaal verkeerd. Iran en Hezbollah hebben volgens hem tot nu toe ‘terughoudend gereageerd’ op het ‘uitdagen, uitdagen, uitdagen’ van Israël. 

De expert toonde geen enkele empathie voor de Joodse staat, hoewel het land al jaren in zijn bestaan wordt bedreigd door de moellahs in Teheran die door middel van hun handlangers ‘de zionistische entiteit’ niet alleen dreigen, maar ook beloven te vernietigen. Dat Israël alleen terroristen en geen burgers probeert aan te vallen terwijl raketten van andere partijen in het wilde weg schieten, bleef onbenoemd. Op zich is het geen verrassend standpunt van deze journalist die graag zijn schoonfamilie in Iran wil blijven bezoeken zonder ergens in een kerker te belanden, naast vrouwen die worden doodgemarteld omdat ze te veel van hun haar laten zien. Maar ieder weldenkend mens zou moeten weten dat niet Israël, maar Iran met goedkeuring van Moskou al decennialang de balans in het Midden-Oosten verstoort. Ongetwijfeld weet Erdbrink dat diep in zijn hart ook wel, hij durft het alleen niet te zeggen.