Naam: Joop Soesan (78)
Woonplaats: Ir Yamiem, bij Netanya
Burgerlijke staat: woont met hond Mickey, partner is overleden. Een dochter (55) en een zoon (41), 5 kleinkinderen
Beroep: voorheen in onroerend goed, tegenwoordig podcastmaker en content creator
Jeugd
Ik ben geboren in Amsterdam in een gezin met vier jongere broers en zussen. Ik speelde op het oude Waterlooplein, de leukste speelplaats van het land. Onze familie leed in de oorlog grote verliezen, de reden waarom onze hele familie zich inzet voor de Joodse gemeenschap en Israël. Vanaf 1952 woonden we in Beverwijk, waar mijn ouders een kledingzaak hadden. We vierden de feestdagen in de synagoge van Haarlem, met Jom Kipoer gingen we naar de Portugese Synagoge. Ik zat op jeugdvereniging Haboniem, ook ging ik met vrienden veel naar het strand.
Werk
Ik stopte in de tweede klas met de ulo en begon bij kledingzaak Gerzon in de Kalverstraat. Op mijn 21e kreeg ik verkering met Greetje Pais; we zijn getrouwd en kregen twee kinderen. Mijn twee zusjes zijn met twee van haar broers getrouwd, één grote familie. Mijn vader opende meer winkels in Beverwijk en ik runde er een met Greetje. Later leerde ik het vak bij een makelaar in Amsterdam.
Toen onze jongste achttien was gingen mijn vrouw en ik uit elkaar. In Israël ontmoette ik een nieuwe partner en in 2000 maakte ik alia. Helaas overleed ze in 2018 op Rosj Hasjana aan alvleesklierkanker. Een Arabische arts in het Ichilov-ziekenhuis ontdekte haar ziekte. Hoezo apartheid? Inmiddels hebben onderzoekers in Israël een behandelmethode gevonden.
Voordat mijn partner stierf, heb ik haar beloofd een podcast te beginnen. Een aanvulling op mijn website met nieuws uit Israël, als tegenwicht voor de gekleurde berichten in veel Nederlandse media. Dagelijks krijg ik anonieme scheldpartijen over me heen, daar is niets aan te doen. Van de Israëlische regering kreeg ik spontaan een perskaart, een blijk van waardering.
Geloof
Op vrijdagavond maak ik kidoesj, ook als ik alleen ben. Met de feestdagen ga ik soms naar de synagoge. Niet met Rosj Hasjana, dan gaan we naar het graf.
Israël
We hebben geen ander Joods land, het betekent alles voor me. Tot mijn dood blijf ik ervoor vechten, maar absoluut niet voor deze regering. Van mijn leven had ik niet kunnen bedenken dat we in de huidige oorlog terecht zouden komen. Dit jaar heeft van mij een ander mens gemaakt. Er is een Israël van voor, en een Israël van na 7 oktober. De vrolijkheid die je op straat had, is er niet meer. Iedereen kent wel iemand die is ontvoerd, gedood of zwaargewond geraakt.
Zorgen
Ik maak me zorgen over mijn kinderen en kleinkinderen in Nederland, vanwege de toenemende Jodenhaat. Als dit niet stopt, zijn Joden over een paar jaar niet meer veilig in Europa. Privé krijg ik berichten van mensen die pro-Israël zijn, maar zich niet publiekelijk uit durven te spreken. De andere partij krijgt daardoor de overhand.
Dromen
Mijn hart viel af en toe uit. Ik kreeg een pacemaker en wordt continu gemonitord. Kortgeleden lag ik opnieuw een tijd in het Ichilov-ziekenhuis in Tel Aviv. Ik heb de dood in de ogen gezien en weet dat het zo afgelopen kan zijn, dus ik plan geen maanden vooruit. Ik besteed elke dag goed en weet dat ik het rustiger aan moet doen, maar het gaat de goede kant op. Heel veel mensen hebben zich zorgen gemaakt en me beterschap gewenst. Ik kan echt niet iedereen persoonlijk bedanken, dus heel graag langs deze weg: het is hartverwarmend en heeft me bijzonder goed gedaan.
