De ex-politici Lodewijk Asscher en Rob Oudkerk dragen elk een verleden mee, het verleden van respectievelijk overgrootvader Abraham Asscher en grootvader David Cohen, de twee onbetwiste leiders van de Joodse Raad. Lodewijk en Rob zijn nakomelingen van bekende en belaste voorouders. Dat kan in sommige gevallen letterlijk een belasting zijn, weet ik van kinderen van BN’ers die soms tot vervelens toe worden vergeleken met een van hun (groot)ouders. En ongevraagd worden beoordeeld op het verleden van die verwanten.
Bij de twee voormalige PvdA-politici gaat het om voorouders die als voorzitters van de Joodse Raad via een achteraf duivels plan in de Tweede Wereldoorlog moesten of mochten beslissen over de levens van nagenoeg alle Joodse Nederlanders. Langzaam maar zeker werden ze onderdeel van het uiteindelijke doel van de nazi’s: de totale uitroeiing van de Europese en dus ook Nederlandse Joden.
De Joodse Raad was en is nog altijd een gewild onderwerp van onderzoek. Onlangs concludeerde historicus Bart van der Boom in De politiek van het kleinste kwaad dat de Joodse Raad op het moment van handelen in 1942 en 1943 het goede meende te doen, maar dat je achteraf moet concluderen ‘dat het helemaal verkeerd was’. Daar had vader Meijer (Max) van de in 1943 geboren Hans Knoop geen onderzoek voor nodig. Vader Knoop behoorde tot de kleine minderheid die de Joodse Raad meteen wantrouwde en voelde dat de zeer oprechte en toegewijde dienaren van het Joodse leven Asscher en Cohen ook wel vereerd waren met de verantwoordelijkheid die de Duitse bezetter hun had toebedeeld.
Toeval
Voordat Hans bij wijze van spreken kon lezen, had zijn vader hem al zo’n minachting voor de Joodse Raad meegegeven dat de latere topjournalist zich al in 1983 verplicht voelde het boek De Joodsche Raad. Het drama van Abraham Asscher en David Cohen te publiceren. Het is ook aan Knoop te danken dat veertig jaar later de EO een ongekend budget van zes miljoen euro heeft vrijgemaakt voor de vijfdelige televisieserie De Joodse Raad. Vanaf zondagavond 10 maart wordt de fascinerende productie wekelijks rond half tien uitgezonden. Het lijkt puur toeval dat de eerste aflevering op 10 maart ausgerechnet een paar uur na de live uitgezonden officiële opening van het Nationale Holocaustmuseum stond geprogrammeerd en dat vijf dagen eerder in het Zonnehuis in Amsterdam-Noord ook de film en het boek Rebellie van de hoop over gecriminaliseerde Russische Joden onder het Sovjetbewind tussen 1970 en 1990 ten doop werden gehouden.
Kati Piri misbruikte de vermoorde Joden voor eigen politiek gewin
Kleinzoon Rob Oudkerk werkte mee aan de inleidende uitzending over de Joodse Raad op 6 maart en heeft zich publiek geuit over de rol van zijn grootvader. Achterkleinzoon Lodewijk Asscher weigert elk commentaar. Ik kan me in beide nakomelingen verplaatsen. Door de oorlogen tussen Israël en Hamas en tussen Rusland en Oekraïne zijn uitsluiting en haat om alleen maar afkomst weer dagelijks nieuws en zijn de tv-serie De Joodse Raad en de opening van het Holocaustmuseum onbedoeld actueel.
Failliet
Er loopt een directe lijn van de Holocaust naar de oprichting van de staat Israël. Het is dus niet meer dan logisch dat president Isaac Herzog een van de belangrijkste gasten was bij de officiële opening van het Nationaal Holocaustmuseum. Dat Kati Piri namens GL/PvdA vorige week publiek verklaarde dat de komst van de vertegenwoordiger van zes miljoen keer een vermoorde lotgenoot ‘ongewenst is’ bij de officiële opening van ‘ons’ museum, betekent voor mensen met meer dan één hersencel het definitieve failliet van de partij waarvan Ed van Thijn ooit een van de boegbeelden was. Piri maakte van de opening een politieke zaak en misbruikte daarvoor de 102 duizend vermoorde Nederlandse Joden voor eigen politiek gewin.
Mede om onnozelen van geest als Piri enige kennis bij te brengen zouden alle Nederlandse tv-zenders komende zondagen op prime time moeten besluiten: we zenden alleen testbeeld uit zodat elke tv-kijker naar De Joodse Raad op NPO 1 kijkt en vervolgens het Joods Museum bezoekt. Opdat wij, grootouders, kinderen, kleinkinderen, Jood, christen, moslim, atheïst en in het bijzonder Kati Piri voor altijd weten: dit nooit weer.
