Rood vlees

Het was de week waarin de VN Israël sommeerde zich onmiddellijk terug te trekken uit de Golanhoogvlakte, om een paar dagen later verbouwereerd gade te slaan dat in buurland Syrië niet minder anti-Israëlische jihadi’s dan de afgezette Bashar al-Assad het voor het zeggen hebben.

Dit was de week waarin verdachten van de Jodenjacht in de nacht van 7 op 8 november hun straatje schoon mochten vegen bij Nieuwsuur en het NOS-journaal, nog voor hun zaak voor de rechter werd gebracht. En waarin deelnemers aan een enquête van het politiek manipulerende Kieskompas moesten antwoorden op de vraag of zij het eens waren met de stelling dat ‘pro-Israëlactivisten islamitische burgers bedreigen met racistische leuzen over de Palestijnse beweging’. 

Ook was het de week waarin de Amsterdamse burgemeester Halsema het woord ‘pogrom’ terugnam en waarin ze zei ‘diep geraakt’ (gaap) te zijn door de kritiek van Rob Oudkerk op de verplaatsing van de manifestatie tegen Jodenhaat naar de Stopera. En het was de week waarin gerenommeerde buitenlandse organisaties als de Anti-Defamation League pittige kritiek hadden op het functioneren van Hare Majesteit Halsema. Nu weten we dat het CJO zich tot 7 oktober liever niet bemoeide met bijvoorbeeld Israëlische zaken. ‘Wij zijn er alleen voor Nederlandse Joden’, meldde de organisatie in eerste instantie. Dat die houding na die datum onhoudbaar bleek, behoeft geen nadere uitleg. Natuurlijk uitte het CJO terecht zijn zorgen over de afgrijselijke gebeurtenissen daar. 

Maar als we Nieuwsuur moeten geloven, blijkt nu dat het CJO zelf – bij monde van voorzitter Chanan Hertzberger – niet zit te wachten op ‘inmenging van buitenaf’, waaronder steun van de ADL. ‘Kan ’k zelf wel’, zei Hertzberger zo ongeveer. Terwijl we natuurlijk allemaal weten dat kritiek op het handelen van Halsema echt niet uit de lucht komt vallen en iedereen het recht heeft daar iets van te vinden. Het werd allemaal, al dan niet met rode koontjes, opgepend door Eelco Bosch van Rosenthal. Om te weten hoe deze Nieuwsuur-journalist in de wedstrijd zit, hoeft u alleen maar zijn interviews over de oorlog te bekijken en zijn X-account te volgen, en u weet genoeg. 

Kijk, natuurlijk valt te begrijpen dat een zelfbenoemd overkoepelend orgaan als het ‘overleg’ (want daar staat de O van CJO voor) graag de burgemeester te vriend en de lijnen open wil houden. Maar diezelfde organisatie wierp Nieuwsuur een heerlijk stuk rood vlees in de schoot: Joden die onderling rollebollend over straat gaan. Wat zullen ze ervan hebben gesmuld.

Het CJO had beter moeten weten.