In een poging het belang van bijeenkomsten tussen Joden en moslims inzichtelijk te maken, toonde burgemeester Halsema vooral de vergeefsheid ervan. Op Instagram legde ze haar bedoelingen uit: vreedzaam samenleven. Helaas zat daar geen reflectie bij over wat er in de werkelijkheid gebeurt. Dialoog of niet, in de hoofdstad kolkt het antisemitisme en daar niet alleen. Het is een veenbrand geworden die de sociale rust in grote steden rap verwoest en die het moreel kompas dat we sinds de Tweede Wereldoorlog hanteerden – nooit meer, voor niemand meer, altijd waakzaam zijn – heeft stukgeslagen. We leven in een onherkenbaar land. En het wordt met de dag erger. Dan kun je niet volhouden dat je stadhuisdialogen hét recept zijn tegen sociale onmin en onrust.
Halsema en haar gasten zullen het hier niet mee eens zijn. Zij denken dat ze het tij kunnen keren. Kansloos. Hun flinterdunne verhaal drijft op een zelftroostend sentiment dat lekker aanvoelt in de intimiteit van de salon van deze uitverkorenen, maar niet bestand is tegen de brute haat van de straat.
Selectief
Even luisteren naar de burgemeester: “De doden in Gaza, daar hebben mensen in onze stad zo ongelooflijk veel verdriet over. En als je dat benadrukt, dan is er veel begrip.” Wat wordt er met deze omslachtige formulering gezegd? Niets. Er zijn veel groepen die verdriet hebben om het leed van minderheden in vreemde landen en ze komen niet op therapie bij Halsema. Volgens mij ontvangt ze geen Russen en Oekraïners, Chinezen en Oeigoeren. Waarom niet? Omdat ze geen partij zijn in het multiculturele drama dat zich op z’n heftigst kenmerkt door aanslagen en geweld van moslims die bevangen zijn door antisemitisme en Westenhaat. Dat ‘ongelooflijke verdriet’ is selectief en komt alleen op als Israël militair optreedt. Het is ‘verdriet’ geïnitieerd door Jodenhaat en de wens Israël te vernietigen. Wat overigens niet betekent dat de dood van tienduizenden Palestijnen niet hartverscheurend is. Maar in Nederland wordt dat misbruikt voor manifestaties van Jodenhaat. Opmerkelijk dat Halsema het woord moslim niet uitspreekt.
Hebben Amsterdamse Joden haatdemonstraties georganiseerd, pesten zij schoolkinderen en studenten?
“Wat we wel moeten doen is hier blijven samenleven,” vervolgt de burgemeester. Daarbij wordt niet de vraag gesteld wie dat ‘samenleven’ verstoort. Hebben Amsterdamse Joden haatdemonstraties georganiseerd, pesten zij schoolkinderen en studenten, juichen zij op stations over gebombardeerde burgers in Gaza, roepen ze op tot zuivering? Absoluut niet. In tegenstelling tot de pro-Palestijnse demonstranten. Het is overduidelijk wie de agressor is, al wordt die niet berispt en bestraft, maar als gelijkwaardige dialoogpartij gekoppeld aan de Amsterdamse Joden die meedoen aan deze klucht die het onbeheersbaar geworden antisemitisme moet verhullen.
Doelwit
“We moeten zorgen dat we de oorlog niet in elkaars schoenen schuiven,” waarschuwt Halsema. Er bestaat geen ‘we’. Amsterdamse Joden hebben de pogroms van 7 oktober niemand in Nederland verweten. De ‘pro-Palestijnen’ hebben meteen na de slachtpartijen hun vijandigheid jegens Joden hier en wereldwijd laten tieren. Met medewerking van burgemeesters die dat nog steeds laten gebeuren.
“Het is ontzettend belangrijk dat de Joodse gemeenschap in Amsterdam niet verantwoordelijk wordt gehouden voor het gedrag van de Israëlische staat.” Ach, schei toch uit, dat is al lang gebeurd. Niet alleen de gemeenschap, elke Jood is een doelwit. Dankzij stadsbesturen die niet ingrijpen om deze haat in te dammen. Halsema: “Tegelijkertijd is het heel belangrijk dat Amsterdammers die zich solidair verklaren met de Palestijnen niet te snel te horen krijgen dat ze een antisemiet zijn of een Hamas-aanhanger zijn.” Oké, niet te snel, maar mag het wel als ze antisemitische leuzen scanderen, roepen dat Joden dood moeten in etnische zuiveringen? Of als ze de misdaden van Hamas vergoelijken, de pogroms tot legitiem verzet omdopen en om intifada’s smeken? Of doen we dan nog steeds alsof er niets aan de hand is, zodat de ‘verdrietige’ dialoogpartner niet boos wordt?
Ten slotte: hoeveel haat, racisme, ontkenning, verdraaiing, onrecht en wegkijkerij moet je incasseren omwille van de sociale vrede? Niks pikken, zou ik zeggen. Want vrede met zulke voorwaarden is je reinste bedrog.
